ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΧΩΡΟΥΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ» ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Αυτή την προεκλογική περίοδο, ο κυβερνητικός θίασος με επικεφαλής τον υπουργό που δεν διάβασε το πρώτο μνημόνιο αλλά το ψήφισε, περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι εξαγγέλλοντας τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. (Χώρους φιλοξενίας τους είπαν.)

Εκμεταλλευόμενοι την πέρα για πέρα δικαιολογημένη αγανάκτηση των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας και άλλων περιοχών με εκρηκτικό πρόβλημα των μεταναστών, εξαγγέλλουν μέτρα για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους.

Άφησαν για πάνω από 20 χρόνια το πρόβλημα να λιμνάζει σε βάρος των κατοίκων αλλά και των ίδιων των μεταναστών. Αυτό γιατί ποτέ δεν είχαμε σαν χώρα μεταναστευτική πολιτική. Η ευθύνη είναι αποκλειστικά των δύο μεγάλων κομμάτων του μνημονίου, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που κυβέρνησαν τη χώρα από τη μεταπολίτευση ώς σήμερα.

Γίναμε χώρα μεταναστών με τις συμφωνίες που υπόγραψαν οι κυβερνώντες (Δουβλίνου, Σένγκεν, κ.λπ.). Σε 1,5 εκατομμύριο ανεβάζουν τους μετανάστες τα ΜΜΕ. Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών δεν έχει διαπράξει κανένα έγκλημα. Απλά εγκλωβίστηκαν στη χώρα μας, που την είδαν σαν πύλη εισόδου στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό είναι πρόβλημα και της Ε.Ε., όχι μόνο δικό μας. Είναι και πρόβλημα των υπηρεσιών του ΟΗΕ (όπως της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες) για όλους αυτούς που προέρχονται από εμπόλεμες περιοχές και δικτατορικά καθεστώτα. Η πολιτική υποδοχής και χορήγησης ασύλου γι’ αυτούς τους ανθρώπους απλά δεν υπήρξε ποτέ.

Το πρόβλημα των μεταναστών δεν λύνεται με στρατόπεδα συγκέντρωσης και με περιπολίες-τρομοκρατία των φασιστοειδών της Χρυσής Αυγής με τα ξυρισμένα κεφάλια και τα μαύρα ρούχα. Το πρόβλημα λύνεται σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς, με τα αρμόδια όργανα της Ε.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με ειδικούς επιστήμονες, αντλώντας και τη διεθνή πείρα. Οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να προωθηθούν στους προορισμούς τους ή να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Λύση υπάρχει. Πολιτική βούληση δεν υπάρχει. Δεν είναι δυνατόν ένας επικίνδυνος άνθρωπος που είναι υπουργός προστασίας του πολίτη να ασκεί την ίδια τακτική της χιτλερικής Γερμανίας με το να εξαγγέλλει δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης. Όποιος μου πει ότι θα είναι «χώροι φιλοξενίας» ας επισκεφτεί έναν από τους χώρους υποδοχής-κράτησης μεταναστών και αμέσως θα καταλάβει ότι είναι καραμπινάτο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών.

Έχω την ιδιότητα του κρατούμενου σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για τρία χρόνια την περίοδο της δικτατορίας. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να σκεφτεί ένας νοσηρός νους πριν τη φυσική σου εξόντωση. Ο κρατούμενος βρίσκεται σε μια «ιδιότυπη καταστολή» όπου άλλοι αποφασίζουν για όλα στη ζωή σου. Αν δεν υπήρχε αναπνοή, θα έλεγα ότι σταματάς να ζεις. Μακάρι να μπορούσα να περιγράψω τα αισθήματα ενός κρατούμενου σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Έχουν περάσει 42 χρόνια από την απελευθέρωσή μου και όμως ένα μεγάλο κομμάτι του ψυχικού μου κόσμου έχει μείνει στη Γυάρο, στο Λακκί Λέρου, στον Ωρωπό.

Ας σταματήσουν οι τηλεοπτικές επιχειρήσεις «σκούπα» της αστυνομίας. Η σκούπα είναι για τα σκουπίδια και ο μετανάστης δεν είναι σκουπίδι. Είναι άνθρωπος. Τη σκούπα πρέπει να την πάρει ο λαός στις εκλογές.

Οδυσσέας Γιαννόπουλος